Wyciszenie w życiu duchowym nie jest celem samym w sobie. Definicja tego filaru jest prosta: Wyciszenie to zadbanie o to, by w nas nie zabrakło miejsca dla Pana Boga.
Jeśli sami nie zadbamy o tę przestrzeń, zostanie ona natychmiast zajęta przez hałas świata, nasze ambicje i lęki. Bóg, przychodząc do "swojej własności" (naszej duszy), często nie ma gdzie zamieszkać, bo wszystko jest już zajęte.
1. Odwrócenie "Odruchu Grzesznika"
Podstawowym problemem naszej duchowości jest zachwiana hierarchia. Prawidłowa kolejność to: Najpierw Bóg, potem stworzenie.
Tymczasem w nas – na skutek grzechu pierworodnego – działa "odruch grzesznika". Polega on na tym, że zaczynamy od siebie. Budzimy się rano i pierwszą myślą jest: "Co JA mam dzisiaj zrobić?". Zaczynamy od środka, a nie od początku.
Aby życie duchowe było zdrowe, musimy zmienić pytania:
Zamiast: "Co ja mam robić?"
Pytajmy najpierw: "Co Pan Bóg robi?"
Dopiero gdy dostrzeżemy działanie Boga, możemy sensownie odpowiedzieć na pytanie o nasze zadania. Wyciszenie służy właśnie temu: zatrzymaniu się, by dostrzec Boga przed własnym "ja".
2. Od Wyciszenia Zewnętrznego do Wewnętrznego
Nie da się wyciszyć serca bez wyciszenia zmysłów. Proces ten przebiega stopniowo:
Wyciszenie ust i uszu: Ograniczenie liczby wypowiadanych słów.
Wyciszenie umysłu: Uwolnienie od natłoku myśli, by umysł mógł "strawić" i przyswoić Słowo Boże.
Wyciszenie woli: Najtrudniejszy etap. Hałas woli polega na ciągłym chceniu czegoś i irytacji, gdy nasze plany się nie spełniają. Wyciszona wola przestaje walczyć o "swoje" i zaczyna przejmować się tym, czego chce Bóg.
Praktyczne ćwiczenie:
o. Wojciech Gołaski proponuje prostą metodę fizyczną: Niech górna warga dotyka dolnej na całej długości jak najdłużej uda ci się tą pozycje ust utrzymać. To proste ćwiczenie fizyczne ma przypominać o konieczności zatrzymania potoku słów, aby cisza zeszła w głąb serca.
3. Mowa jako Ster Życia Duchowego
Filar wyciszenia jest nierozerwalnie związany z darem mowy. Pan Jezus w Ewangelii wg św. Mateusza (12,36) zostawił nam surową, lecz rzadko cytowaną przestrogę:
"Z każdego bezużytecznego słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu."
Słowo "bezużyteczne" w oryginale oznacza słowo, które nie czyni nic dobrego. Otrzymaliśmy dar mowy wyłącznie po to, by czynić dobro. Każde inne użycie mowy (słowa puste, złe, plotki) jest nadużyciem.
Dlaczego to tak ważne?
Działanie do wewnątrz: Mowa działa jak ster (św. Jakub). To, co mówimy, nie tylko wychodzi na zewnątrz, ale umacnia się w naszej duszy. Wypowiadając puste słowa, stajemy się puści w środku.
Utrata sił: Przez "dziurawą" mowę ucieka z nas duchowa siła. Nie jesteśmy w stanie utrzymać łaski, jeśli nasze naczynie (dusza) jest przedziurawione niepotrzebnym gadulstwem.
4. Liturgia i Modlitwa jako Wzór
Sam rok kościelny i modlitwa "Ojcze Nasz" uczą nas prymatu Boga (wyciszenia własnego "ja"):
Rok Kościelny: Przez pierwszą połowę roku (do Trójcy Świętej) liturgia skupia się na tym, co zrobił Bóg (wcielenie, męka, zmartwychwstanie). Dopiero potem skupiamy się na owocach w nas.
Ojcze Nasz: Pierwsze trzy prośby dotyczą Boga (święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja). Dopiero czwarta prośba dotyczy "chleba naszego".
Podsumowanie
Pierwszy filar – Wyciszenie – jest warunkiem koniecznym nawrócenia. Bez niego nie jesteśmy w stanie usłyszeć Boga, a nasze życie staje się szamotaniną. Dopiero gdy zamilkniemy i postawimy Boga na pierwszym miejscu, możemy przejść do kolejnych filarów: karmienia duszy i jej odpoczynku.
Opracowano na podstawie wysłuchanych rekolekcji adwentowych o. Wojciecha Gołaskiego
Audiobooki
